Ont-‘waak’ uit je maskering van kwetsbaarheid

‘Zet je maskers af. Durf door jouw schaduw heen te wandelen naar jouw authentieke Zelf’ — Aad Wolsink

Jouw gevoel, jouw verantwoordelijkheid

Heb je er ooit bij stilgestaan dat gevoelens niet alleen voortkomen uit wat er gebeurt, maar ook uit de betekenis die je eraan geeft? Iets voelt pas goed of fout doordat jij er betekenis aan toekent. Wat maakt dat jij je veilig voelt of juist niet?

Wanneer je in harmonie bent met jezelf, ontstaat er ruimte om gewoon jezelf te zijn. Ook in wisselwerking met anderen, zonder de voortdurende behoefte om jezelf aan te passen, te verdedigen of te bewijzen.

Natuurlijk vergelijken we als mens voortdurend en nemen we verschillen waar. We hebben allemaal onze eigen werkelijkheid, ons eigen paradigma. Maar luister je om werkelijk te begrijpen, of luister je vooral om te kunnen reageren?

Wanneer je met een open blik en hart kijkt en luistert, hoeft anders zijn geen bedreiging te vormen. Je kunt de ander volledig zichzelf laten zijn, ook wanneer diens perspectief haaks staat op het jouwe. Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn om elkaar te respecteren.

Sterker nog, verschillen kunnen juist verrijkend zijn. Ze bieden je de mogelijkheid om door de ogen van een ander te kijken en iets nieuws te ontdekken. Tegenover elkaar staan hoeft geen strijd te worden. Agree to disagree.

De spiegel van dualiteit

Maar wat gebeurt er wanneer je wél weerstand voelt? Wanneer je geïrriteerd raakt, je aangevallen voelt of de ander verantwoordelijk maakt voor jouw ongemak?

Vaak raakt de ander dan iets in jezelf wat je liever niet onder ogen ziet. Misschien een angst die je niet wilt erkennen, een onzekerheid die je verbergt of een schaduwkant die je liever negeert.

In plaats van die spanning bij de ander neer te leggen, kun je jezelf afvragen: wat zegt mijn reactie eigenlijk over mij?

Ook ik heb hier vroeger behoorlijk mee geworsteld.

Boos worden, bang zijn, je verongelijkt voelen, jezelf vermannen of juist vluchten. Het is verleidelijk om het probleem buiten jezelf te plaatsen. Maar jouw gevoel is van jou. En juist daar ligt ook je mogelijkheid om verantwoordelijkheid te nemen en te groeien.

Dat vraagt om te durven erkennen hoeveel onveiligheid en schaarste je misschien in jezelf meedraagt. Dat kan confronterend, lastig en spannend zijn. Je beter voordoen dan je je voelt, is vaak een reactie op de ander, maar brengt je niet dichter bij jezelf.

Ergens bang aan ‘vol’ te doen, liever van weg te bewegen of er boos tegenover te gaan staan, kan een ontkenning van jezelf worden.

Maskers af, ruimte voor echtheid

Met ontwijkend gedrag of door jezelf groter voor te doen dan je daadwerkelijk ervaart of bezit, houd je jezelf én de ander voor de gek. Je gaat je verantwoorden, maar dat is nog niet hetzelfde als werkelijk verantwoordelijkheid nemen.

Een illusie in stand houden betekent dat je je eigen kwetsbaarheid en beperkingen niet onder ogen hoeft te zien. Op korte termijn kan dat bescherming bieden, maar op langere termijn heeft het gevolgen voor jezelf en je omgeving.

Echte vrijheid ligt niet in het ophouden van de schijn of het overeind houden van een façade.

Ze ligt in het omarmen en toestaan van je angst.

Dat vraagt om erkenning. Om kleur te bekennen aan jezelf. Wat in de schaduw leeft, wat niet authentiek is en wat je nog niet van jezelf kunt accepteren, mag juist in het licht komen.

Niet om jezelf te veroordelen, maar om het te leren begrijpen en omarmen. Door je kwetsbaarheid weer met jezelf te verbinden, ontstaat ruimte om je schaduwkanten te transformeren en meer vanuit je authentieke Zelf te leven.

Want op een construct kun je geen stevig fundament creëren.

Durf jezelf zonder masker te ontmoeten

Kwetsbaarheid is niet hetzelfde als zwakte. Het vraagt juist moed om te erkennen wat je liever verborgen houdt. Om niet langer te hoeven voldoen aan een beeld dat je van jezelf of voor anderen in stand probeert te houden.

Je hoeft niet alles te kunnen, overal een antwoord op te hebben of jezelf voortdurend te bewijzen. Soms begint werkelijke vrijheid juist wanneer je stopt met jezelf te beschermen tegen datgene wat je eigenlijk mag leren erkennen.

Vraag jezelf eens af: wat durf ik nog niet in het licht te zetten?

Durf jij de wereld zonder maskers te ontmoeten?